متن ناتمام

سال هزار سیصد ونود و پنچ پنج ماه دیگر دارد تا به سال هزار دویست نود و پنج بپیوندد و من الان می خواهم با دوستانم در سال هزارو چهارصد و نود و پنج حرف بزنم . ما نسلی بدبخت بودیم و احتمالا برای شما هم چیزی جز بدبختی به ارث نگذاشته ایم ما خودمان وارث بدبختی های زیادی بودیم واقعا این نسلی که الان هستند هیچ تقصری ندارند اینها فقط قادر به انجام هیچ کاری نبودند . یک حس دست و پا بسته ای مردم نسل مرا گرفته است هر کسی فقط همان قدر می تواند باشد که لقمه ای نان بدست ارد و انرا دزدانه بخورد عده ای در دنیای ما هستند که همه چیز را کنترل می کنند حتی سرنوشت ادمها را هم برنامه